بدست علیرضا بابایی در دسته تاریخ : 96/3/3 ساعت : 11:27 صبح مرا وقتی گرفتار خودم بودم صدا کردی مرا ازمن، مرا از قیدِ من بودن رها کردی _دوباره روی ماهت محو شد در رشته های شب تو با زیباییات این حرفهارا نخ نما کردی... نماز عشق می خواندم،امامم حضرت دل بود کنارم بی تکلّف ایستادی، اقتدا کردی به

بدست علیرضا بابایی در دسته تاریخ : 96/3/18 ساعت : 7:48 عصر خاتون ِ مو شرابی! هستم خمار امشب ابر ِ هزار خوشه! بر من ببار امشب بگذار در هوایم، سر روی ِ شانه هایم تعریف کن برایم از روزگار امشب مو بافه بافه وا کن، از هم جدا جدا کن بر شانه ات رها کن چون آبشار امشب دل را که خوب بردی، با من بر

بدست علیرضا بابایی در دسته تاریخ : 96/3/18 ساعت : 8:16 عصر قد یک کوه.،دل غمزده ام غم دارد روزگارم که فقط میل به ماتم دارد ایستاده ست لب دره ی ٍرفتن، اما پای ٍپیش آمدن ٍحادثه را کم دارد مثل کوهی که به تهدید فرو میریزد مثل ارگی که فقط خاطره از بم دارد؛ خواستم، خواستن اما نتوانستن بود گاه، ا

 تمام سهم من از عشقهمين واژه هاي باراني ستاين ريحانه هاي آبي کوچکبا قلبي از آفتابُخون سرخ شقايقدر جويبار رگ هاشانزير سقف خياليکه بوي ناي تو پيچيد ستو در ايوان سيلاب هاشانياد چار فصل تو مي وزدبورياشانحصير خيس دلتنگيو رواندازشانخيال نازک تو ست&nbs